Meir enn ein song -smågruppeopplegg

om tilbeding og lovsong

Serieskildring i PDF-format

Songane vi syng når vi samlast som kristne er ikkje berre møtefyll, god performance og feelgood. Det er definitivt heller ikkje eit forsøk på å gjenskape kristenhitsa frå joggelistene våre på Spotify. Det er så veldig mykje meir enn det – mykje djupare, mykje meir omfattande. I songane er det nemlig trua sjølv som både gjev og får språk og innhald. Gjennom melodiar og rytme og poesi får tekstane i songane ei eiga kraft: Til å fortelle oss om kven Jesus er og kva han har gjort for oss (gje oss evangeliet), men også til å til å ta opp i seg våre djupt menneskelege erfaringar og behov. I songane kan kvar enkelt få legge si livshistorie; sine sorger og gleder, si takksemd og sin klage. Vi får uttrykt våre håp, våre lengslar. Vi får klage, tilbe og lovprise.

Dei gode songane hjelp oss å løfte blikket på Jesus, utan at vi må sjå vekk i frå vår eiga livshistorie. Dette er ei grunnleggande kristen erfaring av at Jesus si historie kan romme vår historier, så forskjellige som dei er. Då styrkast trua gjennom songen og musikken. Det vert meir enn ein song! Det blir tru. Det blir liv. Det blir etterfølging. Det vert tilbeding. Til alle tider har kristne sunge saman, for gjennom songane vi syng vert den enkelte si tru vevd saman med alle dei andre si tru. Fellesskapet styrkast når vår tru får eit felles uttrykk, og gjennom songane får vi oppmuntra kvarandre til å stå faste i trua på ein fantastisk Jesus.

I denne serien vil vi ta fram 5 songar som vi har sunge ein del på Møtepunkt B. Vi vil sjå på teksten og på kva vi eigentleg syng. Nokre av songane har ei interessant bakhistorie, og nokre av songane har snudd opp ned på både liv og heile samfunn. Håpet vårt er at vi gjennom denne serien skal hjelpe kvarandre til å vere ennå meir til stades i songane vi syng. For slik kan dei bli meir enn ein song.


1: Hyll deg, frelser og forsoner
Rom 5, 6-11

PDF-utgåve til utskrift

Teksten til denne songen er ein gamal Grundtvig-salme frå kring 1837. Grundtvig har lete seg inspirere av det latinske 1200-tals diktet Salve Mundi Salutare (verdas frelsar vi hyller) der kvar av dei 7 ledda tek utgangspunkt i ein kroppsdel til den torturerte Messias. Hyll/hill deg, frelser og forsoner er sterkt motivert av den første delen av dette diktet. Salmen har klare påskemotiv når han tek utgangspunkt i Jesu lidingshistorie. Salmen hyller og feirar Guds uendelige kjærleik til oss gjennom Jesu død på korset og undrar seg over kva dette betyr for oss, kor ufortent det er og kor utruleg det er at det er for meg. Teksten sitt «du» er Jesus og det er difor ein tekst der vi vender oss direkte til Jesus sjølv. Salmen hjelper oss å dvele med korleis kjernebodskapen i kristen tru gjeld meg. Jesu liding og død uttrykker både hans uendelege kjærleik, men også hans oppgjer med synd og død. Songen spør: Kva har dette å seie for meg, personleg?

Tale av Vegard Tennebø (12.01.2020)

2: Jesus, din søte forening å smake
Fil 1, 21-26

PDF-versjon til utskrift

Denne salmen er kanskje best kjent som den Hans Nilsen Hauge song då han midt i andre verset fekk si store kallsoppleving. Resten er som kjent historie, men dette gjer jo at nettopp denne salmen kanskje er den som har forandre Norge mest. Den dukkar første gong opp i ei tysk frikyrkjeleg salmebok i 1712, og vart ein viktig del av den pietistiske vekkingsrørsla. Salmen vert omsett til dansk og kjem inn i Pontoppidan si salmebok i 1740 og Elias Blix gjev den eit norsk preg og utgjev den i Norge i 1869. Så kva handlar den om? Jo, salmen er uttrykk for ein lengsel etter å kjenne Jesus heilt og fullt. At alle delar av hjerte og sinn må få bli prega av intime kjennskapen til Jesus – slik at heile livet påverkast av trua. Trua er den nådige gåva som Anden gjev, og frelsa er noko som Jesus gjev. Og får eit menneske ikkje dette, er alt anna lite eller ingenting verdt. Det er og blir Jesus og Jesus åleine som vi berre MÅ få tak i i dette livet.

Tale av Hildegunn Gjesdal Tennebø (26.01.2020)

3: Oceans (where feet may fail)
Matt 14, 22-33

PDF-utgåve til utskrift

Denne songen vart skrive av australske Hillsong United og gjeve ut 23. august 2013. Den vann prisen for årets song 2014 i Gospel Music Association sin Dove Awards. Bibelteksten som heilt klart inspirerte songen er fortellinga om Jesus som ber Peter gå ut på vatnet saman med han. Peter gjer det, men misser trua for ei stund og tek til å synke. Han ropar på Jesus som rettar ut handa og berger han. Undertittelen på songen – «Where feet may fail», indikerer at livet, også truslivet, ikkje haldast oppe av oss sjølve, men av Jesus. Tema og motiv i songen er å våge steg i tru ut i det ukjende. Og å stole på Jesus, ha ein rå, uavgrensa tillit til han. Bridgen summerer opp hjartet i songen: om at Anden skal leie oss dit tilliten til Jesus er grenselaus – så vi kan gjere det Gud kallar oss til, og både vite og kjenne djupt i hjartet at han tek seg av oss.

Tale av Andreas Tjomsland (09.02.2020)